Stanisław de Rosset

Stanisław de Rosset
Data i miejsce urodzenia

12 września 1896
Warszawa

Data i miejsce śmierci

31 grudnia 1984
Warszawa

Miejsce spoczynku

Cmentarz Powązkowski w Warszawie

Zawód, zajęcie

dyplomata

Stanowisko

chargé d’affaires w Chinach (1939–1942)

Rodzice

Aleksander Henryk de Rosset, Zofia z Benisławskich

Stanisław de Rosset (ur. 12 września 1896 w Warszawie, zm. 31 grudnia 1984 tamże[1]) – polski dyplomata.

Życiorys

W 1919 został pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych[2], dochodząc do stanowiska dyrektora departamentu i radcy (1936)[3] oraz kierownika Referatu Bliskiego i Dalekiego Wschodu w Wydziale Wschodnim (1939)[4]. Pracował m.in. jako: sekretarz w konsulacie w Jerozolimie (1923–1925), sekretarz w poselstwie w Ankarze (1926–1929)[2], I sekretarz poselstwa w Atenach (16 kwietnia 1929 – 30 czerwca 1931), chargé d’affaires Republice Chińskiej w Szanghaju (1 października 1939–1942)[2][5][6], konsul w Durbanie (listopad 1942 – 31 maja 1944), konsul w Lusace (czerwiec 1944–1945)[7].

Syn Aleksandra Henryka de Rosseta i Zofii z Benisławskich. Trzykrotnie żonaty: z Anną Moszyńską, Marią Lesiecką i Adrianną Komorowską[1].

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[8].

Przypisy

  1. a b Stanisław de Rosset h. wł., Sejm-Wielki.pl [dostęp 2022-09-12] .
  2. a b c KrzysztofK. Kania KrzysztofK., KrzysztofK. Kloc KrzysztofK., Piłsudczycy i beckowcy na cenzurowanym. Dyplomaci przedwrześniowi w raportach i ocenach grupy Stanisława Kota, [w:] SebastianS. Pilarski, Józef Piłsudski – idee, tradycje, nawiązania, Łódź ; Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2019, s. 250, ISBN 978-83-8098-774-6 [dostęp 2022-09-12] .
  3. MirosławaM. Kajzer MirosławaM., Tragedia w bydgoskiej restauracji. Mężczyzna zabił się z miłości... [wspomnienie], Gazeta Pomorska, 8 grudnia 2012 [dostęp 2022-09-12] [zarchiwizowane z adresu 2022-09-12] .
  4. AleksanderA. Wasilewski AleksanderA., Polska – Iran. Stosunki dyplomatyczne, konsularne, handlowe i kulturalne 1918–1939, Warszawa/Teheran: Ministerstwo Spraw Zagranicznych, maj 2020, s. 140, ISBN 978-83-66213-51-7 [dostęp 2022-09-12] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-14]  (pol. • pers. • ang.).
  5. JanuszJ. Wróbel JanuszJ., Ambasador Tadeusz Romer w „misji specjalnej” na rzecz uchodźców żydowskich na Dalekim Wschodzie, Instytut Pamięci Narodowej – Łódź [dostęp 2022-09-12] [zarchiwizowane z adresu 2022-08-04] .
  6. Zmiany personalne w polskiej służbie zagranicznej, „Kurjer Polski”, crispa.uw.edu.pl, 13 lipca 1939, s. 4 [dostęp 2022-09-12] .
  7. PawełP. Ceranka PawełP., KrzysztofK. Szczepanik KrzysztofK., Urzędy konsularne Rzeczypospolitej Polskiej 1918–1945. Informator archiwalny, Warszawa: Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, 2020, s. 46, 124, 231, ISBN 978-83-65681-93-5 [dostęp 2022-09-12] [zarchiwizowane z adresu 2022-09-11] .
  8. Cmentarz Stare Powązki: ARTUR REGULSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2022-09-12] .